پاک کن ها

اینجا یکی نوشته از پاک کن ها.

فقط پاک کن ها نبودند آخر. نیستند.همین چند روز پیش بود که با دوست جون ای یکی از لوازم تحریری های انقلاب را رفتیم تا از این کاغذ های رنگ و وارنگ کوچولوی چسب ناک بخریم. یعنی من ایستاده بودم و هی نفس عمیق می کشیدم و هی فکر می کردم این شهر شما که به دیوانگی اشکال نمی گیرد. پاک کن نبود که فقط. مداد های نوک تیز بود ، ورق های کاهی بود ، خود نویس های پارکر بود ، روان نویس های سه ضلعی استدلر با رنگ های خوردنی شان بود ، خوب بود. خیلی بود. خوش بو بود.

اصلن همین است که هر چقدر هم فرار کنم از نوشتن و نویسنده و کتاب و ... آخرش همان می شود. همان که نباید بشود!

  
نویسنده : mahooolak ; ساعت ۱۱:۱٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٢/٢٤
تگ ها :